Aan een open houding werken doe je zo – 3 strategieën


73fb446b7817e1a1d63d83ec3059d0d0De definitie van ‘een open persoonlijkheid’ is voor iedereen anders. Voor de een is zijn tanden bloot lachen een behoorlijke opgave, terwijl de ander geremd mag worden in het delen van veel te persoonlijke boodschappen. Balans is het motto.

Vind je het over het algemeen lastig om je open te stellen tijdens, bijvoorbeeld, een gesprek, of leer je gewoon graag wat nieuwe invalshoeken? Lees dan even verder. Wie weet kunnen de onderstaande punten je een stukje vooruithelpen.

 

Bereid gesprekken niet voor

Een hele goede tip die ik nog niet zo lang geleden van iemand kreeg is (dankjewel nog daarvoor! 😉 ) : bereid je gesprekken niet voor. Het vergt even wat omdenken, maar als je ‘m gaat voelen, dan gaan er best wat deuren voor je open.

Het is natuurlijk een hartstikke goede intentie om goed voorbereid ergens in te stappen, maar het heeft ook zeker nadelen. Heb je al eens stil gestaan bij het idee dat, doordat je alles maar tot in de puntjes voorbereid, je eigenlijk al gekleurd en bevooroordeeld een gesprek ingaat? Je hebt op alle mogelijke vragen een antwoord en laat niets aan het d04002e65117c587038c39b315f05dcatoeval over. Geen ruimte voor spontaniteit. Maar net als je denk alle antwoorden goed te hebben beantwoord (voor zover het over goed of fout kan gaan) komt er een vraag waarbij het zweet je over je rug loopt…niet voorbereid…niet
overdacht, shit. Tenslotte slaat de twijfel toe en schud je met een rotgevoel handen bij het weggaan. Tegelijkertijd kun je je afvragen of je jezelf hebt laten zien tijdens het gesprek of een ingestudeerd toneelstukje…

Niet voorbereiden dus. Het zal even oefenen zijn en nog meer een verandering van mindset, maar als je eenmaal de smaak te pakken hebt, kan het je veel brengen…het is niet alleen goed voor je gespreksvaardigheden (improvisatie, spontaniteit, authenticiteit) maar ook je zelfvertrouwen krijgt er een boost van. Je kunt vooraf toch niet voorspellen wat de ander gaat vragen en antwoorden…dus waarom jezelf vermoeien en kaderen met voorbereiden wat je uiteindelijk meer beperkt dan je in de gaten hebt?..

Voor de ‘ja, maar…’ : feiten die je moet kunnen toelichten kun je altijd meenemen op papier.. Wie heeft ooit bedacht dat een geheugensteuntje meenemen naar een gesprek niet goed is…? Heb je geen antwoord…dan heb je dat niet…geen schande. We hoeven niet alles te weten, kunnen en kunnen overzien. Zeg het gewoon eerlijk…eerlijkheid wordt gewaardeerd.

 

Wees hartstikke nieuwsgierig

Niet om alles te weten te komen over alles en iedereen, maar om te leren, nieuwe perspectieven te ontmoeten en open te staan voor wat er om je heen gebeurt. Invullen is hierbij niet zo’n best idee, laat je verrassen door wat de ander te vertellen heeft. Vraag door en haak in op wat je nog niet weet, idad0a6b841041fe07fecfc64ef5932ccn plaats van benoemen wat jij al weet van het onderwerp. Zoek naar verschillen in plaats van overeenkomsten…het zou nog eens tot leuke dingen kunnen leiden.

Luisteren is het nieuwe praten. Ook hier is balans belangrijk. Laat stiltes vallen, exploreer, tast af en laat je verrassen door de leegte die nog te vullen is met dingen die je nog niet weet!

Word je bewust van de intentie achter je vragen. Is je insteek informatief, of wil je nieuwe verbanden met de persoon leggen? Moet het gesprek ergens toe leiden of praat je gewoon graag met deze persoon? Praten kan iedereen, een gesprek voeren vraagt net even wat meer aandacht.

 

Observeer meer, interpreteer minder

Benoem wat vaker wat je ziet, in plaats van wat je denkt dat er aan de hand is. Door objectiever waar te nemen sta je meer open voor mogelijkheden. Wat zie je? Wat gebeurt er allemaal? Kun je daarnaar kijken zonder je eigen sausje er overheen te gooien?

Vooroordelen kun je hier ook onder schalen. Ze sluipen er zo bij in. Ook al denk je een onbevooroordeeld persoon te zijn, de kans dat je dat echt bent, is nihil. En dat is ook niet zo gek, het is menselijk. Dat is wat ons referentiekader met ons doet. Het laat ons verbanden leggen. Ook als het helemaal niet logisch is. Ook verbanden die we helemaal niet kunnen maken…juist dan. Onze persoon wil zoveel mogelijk inkaderen, om gesprekken en gebeurtenissen voorspelbaar te maken. Voorspelbaar = controle = overzicht = veilig

Niemand doet het perfect, gelukkig. Wat zouden we zijn zonder spontaniteit. Wat je wel kunt doe619b7ff0bc8d5af93d98d8e9f4f4f46cn is je bewust van worden van jouw benaderingswijze. Vul jij doorgaans veel in? Waar merk je dat aan? Hoe tevreden ben je daarmee? Is dit de manier die jou het meest vooruit helpt? Wat doet jouw benadering met de contacten die je hebt? Kan het ook anders? Kun jij het ook anders?

Reageren via Facebook

Leave a Reply